Behind the scenes tijdens mijn eerste docu #1

Wanneer alles samenvalt; het is een mooie lichte dag om te filmen met natuurlijk licht, de shots pakken goed uit en de persoon over wie je de documentaire maakt blijkt ook nog eens een geweldig leuk persoon te zijn. Dit zou zo maar eens de beschrijving van afgelopen woensdag kunnen zijn, toen ik mijn eerste draaidag voor de documentaire had. Het eerste verslag is er!

Lees meer

 

Afgelopen woensdag, 11 november, vertrok ik richting Amsterdam om Cherouq te ontmoeten en met haar de eerste scenes op te nemen voor de documentaire. Ze had de week ervoor (héél lief) geregeld dat we in het VUmc mochten filmen. Ik had zelf al een aantal keer gemaild naar wat ziekenhuizen – bij gebrek aan tijd om langs te kunnen gaan, maar deze gaven op voorhand al aan dat dit niet toegestaan was. Het idee was al om binnenkort toch maar langs te gaan, omdat me dat beter leek dan mailen, maar door het initiatief van Cherouq was ik gelijk geholpen!

Lastig vond ik het wel, het moest een goed samenhangend verhaal worden zonder dat Cherouq zelf alles 50 keer moest herhalen. De beelden moesten helder en lieft in één keer scherp zijn, en ik maakte me een beetje zorgen om het geluid. Ik maakte voorheen alleen maar filmpjes met muziek er onder, waardoor ik het film geluid niet nodig had en ik me daar nooit druk om had gemaakt.

We spraken af op het centraal station en reisde vanaf daar verder naar het VUmc. We werden ontvangen door twee aardige, oudere dames waar we eerst een kopje thee van kregen. Daarna legde Cherouq alles uit over haar periode daar en leidde ze me rond. Ik experimenteerde wat met het licht en nam de eerste scenes samen op met haar. Ze deed het zo goed! En ik verbaasde me over het geluid. Plan B was mijn telefoon naast haar neer te leggen wanneer het geluid bagger was, maar na een aantal keer testen met verschillende geluiden kwam ik er al snel achter dat dit wel goed zat, en mijn telefoon helemaal niet nodig was.

Cherouq had enorm veel materiaal meegenomen van die periode; onder andere haar pruik, de kanjer ketting en ontzettend veel foto’s. Dat laatste heeft het verhaal – achteraf gezien toen ik aan het bewerken was, echt vorm gegeven.
In totaal had ik zo’n 37 minuten aan beeld, zowel gesproken als sfeer beelden. Dit heb ik tot nu toe terug kunnen brengen naar 6 minuten aan echt documentaire materiaal. Tot nu toe ben ik echt heel tevreden over het resultaat, ik vond het moeilijk in te schatten hoe ik het echt wilde hebben, omdat het van verschillende factoren af hangt of je het ook echt zo kunt laten zien – denk aan het weer en daardoor het natuurlijk licht binnen, en Cherouq zelf natuurlijk. Maar dit is beter uitgepakt dan dat ik van tevoren in mijn hoofd had!

De opnames zijn nog niet klaar, het verhaal is nog niet afgerond. Dus heel waarschijnlijk zijn we nog minstens één dag in het VUmc te vinden. Buiten het ziekenhuis hebben we ook nog wat sfeer beelden opgenomen in Amsterdam zelf, en op het museumplein bij het Rijksmuseum.

Buiten dit alles was het ook nog eens een ontzettend gezellige dag, er zal snel een deel twee online komen, waarbij ik verder in ga op de muziek die ik gebruik en verschillende ideeën die ik nog heb!

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s